Rodzic w terapii

Katarzyna Knopik - logopeda/ Październik 4, 2015/ Logopeda zza kulis, Rozwój dziecka, Zaburzenia rozwoju i mowy/ 1 comments

Rodzice zaniepokojeni rozwojem swojego dziecka starają się szukać dla niego pomocy. Zapisują malucha na konsultację, idą do specjalisty, kupują książki, zawożą na zajęcia i cierpliwie czekają na efekty pracy.  Jednak rola rodzica w trakcie trwania terapii jest znacznie większa i stanowi podstawę właściwej relacji w płaszczyźnie rodzic-dziecko-specjalista.


Postawy i oczekiwania rodziców wobec terapeutów są różne. Jedni chętnie współpracują, pokazując ogromne zaangażowanie w pracę nad rozwojem dziecka. Inni są obojętni i wycofani, a ze względu na brak wiedzy czy strach przed  popełnieniem błędu nie podejmują się żadnych dodatkowych działań. Jeszcze inni okazują jedynie roszczenia i wymagania, oczekując niemalże natychmiastowych i spektakularnych efektów pracy bez najmniejszego wkładu pracy własnej.

W każdej z tych sytuacji podstawową rolą specjalisty jest uświadomienie rodzicom jak ważne jest ich aktywne uczestnictwo w terapii nie tylko w trakcie zajęć w gabinecie, ale przede wszystkim na co dzień, w domowych warunkach. Terapeuta powinien wyjaśnić i pokazać rodzicom jak wspierać rozwój dziecka, jak wspomagać jego komunikację, jak usprawniać zaburzone sfery oraz co i w jaki sposób ćwiczyć, by dodatkowo wzmacniać i utrwalać dobre nawyki. Zostawiać wskazówki do kontynuacji pracy w domu i uświadomić rodzica, że spotkanie z logopedą raz czy dwa razy w tygodniu to dopiero początek, to niewielki zalążek tego, co należy robić każdego dnia. Rodzic świadomy możliwości i potrzeb własnego dziecka, świadomy swojej roli w procesie terapeutycznym, chętniej podejmuje się wyzwań i odczuwa naturalną chęć „bycia z dzieckiem” w tym ważnym i niewątpliwie trudnym czasie.

RodzicPamiętajmy, że każda terapia przynosi znacznie lepsze i szybsze rezultaty, gdy rodzic ćwiczy wraz z dzieckiem w domu, jest żywo zainteresowany wszystkimi działaniami oraz konsekwentnie stosuje się do wskazówek i zaleceń. Rola rodzica wbrew pozorom nie jest łatwa, wymaga pokory oraz ogromnych pokładów cierpliwości, konsekwencji, samozaparcia i wiary w potrzebę oraz słuszność prowadzonej terapii. To rodzic przygotowuje dziecko do wizyty u specjalisty,  zachęca i wspiera podczas ćwiczeń, jest też najlepszym oparciem i pocieszeniem w trudnych chwilach.

Rodzic aktywny, będący dla dziecka autorytetem, wzorem do naśladowania i motywacją, sam powinien wierzyć w sukces terapii, dostrzegać postępy dziecka, chwalić i cieszyć się nawet z najmniejszych sukcesów. Dziecko widząc szczerą radość i pozytywne nastawienie rodzica ma poczucie, że osiąga progres, a jego starania i trud włożony w zajęcia przynoszą oczekiwane efekty, dlatego też chętniej ćwiczy i dużo efektywniej pracuje.

1 Comment

  1. Bardzo podobają mi się Twoje artykuły. Dziękuję!

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*
*